Podkonstrukcja drewnianego pokładu

Rozstaw rzędów podkonstrukcji

Wymiar osiowy (mierzony od środka do środka) rzędów podkonstrukcji nie powinien przekraczać 50 cm, aby deski tarasowe można było przykręcić wystarczającą liczbę razy i zminimalizować ryzyko wypaczenia drewna. Podbudowa nie powinna całkowicie spoczywać na podłożu. Szczelinę wentylacyjną można utworzyć za pomocą podkładek lub cokołów.

Planowany obszar ścinania

Profil dystansowy tworzy szczelinę między podkonstrukcją a deską, zapewniając w ten sposób lepszą wentylację i zapobiegając gromadzeniu się wody. Zwiększa to żywotność desek tarasowych i zmniejsza ryzyko zerwania wkrętów. W przypadku połączenia płaskiej aluminiowej konstrukcji nośnej i drewnianych desek zdecydowanie zalecamy użycie profilu dystansowego. Dzięki ukrytej konstrukcji z klipsami, system zapewnia lepszą wentylację. Profil dystansowy nie jest konieczny.

Przykręć konstrukcję nośną do podłogi

Konstrukcja nośna może być przykręcona do podłoża. Nie zawsze jest to konieczne, ponieważ ciężar i poprzeczne przykręcenie desek i podkonstrukcji sprawiają, że taras jest bardzo stabilny po ukończeniu. Dlatego też wiele pokładów jest układanych pływająco.

Układanie podkonstrukcji w wiązaniu

Jeśli długość pojedynczego drewna konstrukcyjnego nie osiąga całej głębokości pokładu, drewno konstrukcyjne należy połączyć. W tym przypadku zaleca się unikanie ciągłego połączenia doczołowego między rzędami drewna konstrukcyjnego i układanie drewna konstrukcyjnego z przesunięciem / zespoleniem.

Podkonstrukcja na łączeniach desek

W przypadku układania desek tarasowych w systemie kompozytowym zalecamy ułożenie podwójnego rzędu podkonstrukcji w miejscach, w których kończy się deska tarasowa
i zaczyna nowa deska. Oznacza to, że nie trzeba później przykręcać desek zbyt blisko przyciętej krawędzi.