Odporność na poślizg - bezpieczna na drewnianych tarasach i w obszarach zewnętrznych
Definicja: Odporność na poślizg opisuje odporność powierzchni na poślizg, szczególnie w wilgotnych warunkach. W przypadku tarasów drewnianych jest to krytyczny czynnik bezpieczeństwa, na który wpływają znormalizowane testy (klasy R), ale przede wszystkim rzeczywisty stan powierzchni i regularna konserwacja.
Odporność na poślizg opisuje, jak bardzo powierzchnia jest antypoślizgowa - zwłaszcza gdy jest mokra. Odgrywa ona kluczową rolę w przypadku tarasów drewnianych, ponieważ normy, wartości testowe i stan powierzchni określają, jak bezpieczne jest drewno w codziennym użytkowaniu. Ten wpis pokazuje, co jest ważne - w teorii i praktyce.
Antypoślizgowość drewnianych tarasów - połączenie materiału i pielęgnacji
Normy, testy i skale
Odporność na poślizg jest określana przy użyciu znormalizowanych metod testowych i poziomów oceny. W Niemczech szczególnie istotna jest norma DIN 51130, w której stosuje się tak zwany test rampy. Testuje on kąt nachylenia, przy którym powierzchnia zwilżona olejem staje się śliska. Wynik jest podzielony na klasy R (od R9 do R13). Istnieją również testy zgodne z normą DIN EN 16165, takie jak metoda uderzenia wahadłem, która mierzy współczynnik tarcia ślizgowego. Testy te zapewniają obiektywne wartości porównawcze, ale niewiele mówią o rzeczywistych wpływach pogodowych, zabrudzeniach lub osadach biologicznych, takich jak te występujące na drewnianych tarasach w obszarach zewnętrznych są typowe.
Biofilm jako czynnik praktyczny: prawdziwe zagrożenie
W praktyce stan powierzchni jest ważniejszy niż standardowa klasa. Po jesieni i zimie na drewnie często tworzy się biofilm z glonów, grzybów i mikroorganizmów. Ta cienka warstwa gromadzi wilgoć i sprawia, że drewno staje się wyjątkowo śliskie - niezależnie od rodzaju drewna lub wartości standardowej. Szczególnie problematyczne są deski tarasowe z rowkami. Woda pozostaje w ich rowkach na dłużej, co sprzyja tworzeniu się biofilmu. Badania i praktyczne doświadczenie pokazują, że gładkie deski tarasowe są często bardziej antypoślizgowe, jeśli są regularnie czyszczone. Konsekwentna konserwacja jest zatem kluczowa, na przykład poprzez czyszczenie mechaniczne lub odpowiedni środek do czyszczenia drewnajak opisano również w sekcji Nasze porady (przegląd).
Biofilm na drewnie: najczęstsza przyczyna ryzyka poślizgnięcia się
Odporność na poślizg w konstrukcji tarasów i mebli
W przypadku długotrwałych i bezpiecznych projektów zewnętrznych, odporność na poślizg jest połączeniem wyboru materiału, konstrukcji i konserwacji. W przypadku konstrukcji patio, chodników ogrodowych lub mebli wykonanych z z drewna tekowego Betterwood zaleca gatunki drewna o gęstej strukturze i równej powierzchni. Regularne czyszczenie po zimie zwiększa bezpieczeństwo znacznie bardziej niż wysoka klasa R na papierze. Na stronie Strona główna Betterwood znajdziesz odpowiednie rozwiązania dla drewna w obszarach zewnętrznych, od desek tarasowych po solidne panele meblowe - uzupełnione specjalistyczną wiedzą z zakresu drewna. Encyklopedia drewna oraz praktyczne artykuły na blogu Betterwood.
Źródła:
GD Holz - Information sheet on slip behaviour,
Wikipedia - Slip resistance,
Betterwood Blog - Decking boards grooved or smooth?
Często zadawane pytania dotyczące antypoślizgowości drewna
Odporność na poślizg opisuje odporność drewnianej powierzchni na poślizg, zwłaszcza gdy jest mokra. Ma ona kluczowe znaczenie dla zapobiegania wypadkom i zależy od właściwości materiału, charakterystyki powierzchni, a przede wszystkim od stanu czyszczenia.
Klasy R (np. R9 do R13 zgodnie z normą DIN 51130) to znormalizowane wartości testowe, które wskazują odporność powierzchni na poślizg w określonych warunkach laboratoryjnych. Mają one jednak ograniczoną wartość w przypadku zewnętrznych tarasów drewnianych, ponieważ czynniki takie jak biofilm, brud i rzeczywiste wpływy atmosferyczne mają większy wpływ na rzeczywistą odporność na poślizg.
Wbrew intuicji, rowkowane drewno tarasowe często nie jest bezpieczniejsze, a nawet może stać się bardziej śliskie, jeśli zostanie zaniedbane. Wilgoć i biofilm (glony, grzyby) łatwiej gromadzą się w rowkach, co zwiększa ryzyko poślizgnięcia. Gładkie deski tarasowe są generalnie łatwiejsze do utrzymania w czystości dzięki regularnemu czyszczeniu i często są bardziej antypoślizgowe.
Najskuteczniejszym sposobem na poprawę antypoślizgowości jest regularne czyszczenie (szczególnie po okresie jesienno-zimowym) w celu usunięcia biofilmu, liści i brudu. Pomocna może być również profesjonalna obróbka powierzchni za pomocą odpowiednich olejów. Wybór rodzaju drewna o gęstej, równomiernej strukturze również odgrywa ważną rolę.
Deski tarasowe z drewna tekowego łączone na wczepy klinowe 95 mm
od 13,25 €
Deski tarasowe z drewna tekowego, FSC 100%
Cena od: € 130 za m2, klasa odporności: 1
Zalety: ✓ długie deski z drewna tekowego o długości do 390 cm ✓ najlepsza trwałość i stabilność wymiarowa ✓ najniższe ryzyko pęknięć i odprysków
Wady: ✗ Zmieniające się ziarno z powodu łączenia palcami
Wskazówka: Wizualne przejścia łączenia palców zanikają pod wpływem warunków atmosferycznych.
od 9,10 €
Deski tarasowe Garapa, FSC 100%
Cena od: 65 € za m2, klasa odporności: 1-2
Zalety: ✓ gładka powierzchnia ✓ jednolity, jasny kolor
Wady: ✗ Materiały żelazne prowadzą do przebarwień ✗ Tendencja do wypaczania się, jeśli nie są przykręcone.
Wskazówka: czyszczenie desek tarasowych usuwa przebarwienia i
profesjonalne tymczasowe przechowywanie zapobiega wypaczeniom.
od 9,10 €
Deski tarasowe Jatoba, FSC 100%
Cena od: 65 € za m2, klasa odporności: 1-2
Zalety: ✓ gładka powierzchnia ✓ mocny kolor i ziarno
Wady: ✗Tendencja do pękania, gdy nie jest naoliwiony ✗ Kolorowe składniki zmywają się
Wskazówka: Po montażu deski tarasowe należy oczyścić i naoliwić.
